مبارک باد آمد ماه روزه رهتخوش باد، اى همراه روزه
شدم بر بام تا مه را ببینم که بودم من به جان دلخواه روزه
نظر کردم کلاه از سر بیفتاد سرم را مست کرد آن شاه روزه
مسلمانان، سرم مست است از آن روز زهى اقبال و بخت و جاه روزه
بجز این ماه، ماهى هست پنهان نهان چون ترک در خرگاه روزه
بدان مه ره برد آن کس که آید درین مه خوش به خرمنگان روزه
رخ چون اطلسش گر زرد گردد بپوشد خلعت از دیباه روزه
دعاها اندرین مه مستجاب است فلک ها را بدرد آه روزه
چو یوسف ملک مصر عشق گیرد کسى کو صبر کرد در چاه روزه
سحورى کم زن اى نطق و خمش آن ز روزه خود شوند آگاه روزه
(کلیات شمس، جزء پنجم، ص 137)




